Analysis of poem "Ew li ser erdê rûniştin ..." F. Tyutcheva

Klasîk ji hêla rastiyê ve tête dabeş kirin ku wextê wê ne. Sal û sedsala derbas dibin, û karê hîn di rojên pêşîn ên weşanê de ye, wekî ku ew hiş û giyan hişyar dike, ew jî yek dilovaniyê dike. Û ev hêsan e ku hê bi analîzkirina helbestê ve ye "Ew li ser erdê rûniştin ...".

Dîroka nivîsandinê dixebite

Helbestvanên edebî dide ku ev helbest ji bo keçikê Pfeffel Ernestina Fedorovna Tyutcheva hate qedexekirin.

Dema ku analîzkirina helbesta ku "helbestek li ser erdê rûniştin ...", xwendevan dixwî fikirîn ku di têkiliya bi mêrê xwe Ernestina re her tiştî ne. Evîna ku di navbera herdu, şewitandin û dilê xwe de girêdayî, bi astengî vekir?

Erê, rastî ev bû. Elena Denisyeva, xewneya helbestvan, jiyanê mirinê malbatê mirî kir. Di heman demê de wek keçika Tyutchev ji keça xwe ya yekem re bûye, ji hêla helbestvanê helbestvan ji bo civakê sekularî, bi xwe vegotin xistin.

Tûbûchev xwe di vê rewşê de çareserî nedît. Wî xemgîn kir, jina wî zilamê û mêrê xwe zehmet kir. Nerazî bû ku karûbarên extramarîtiyê veşartî. Û Ernestina fêm kir ku evîna mêrê mêrê heman e, hestên kevn-e-ev e ku jixwe ve veguhestiye ... nerastkirin ...

Zanyariyên me - ev e ku nêzîkî hevpeymanên me ye

Analyze ya helbesta "Ew li erdê rûdinişt û teylên nameyan bi hev re rûniştin ..." nikare bêyî ku bi modernîzmê re bi nimûne pêk anîn. Zehmetiya mizgîniyê, betalbûnê, windakirina hezkirina - ev hemî tecrûbeyên vê rojê tîne ne ku ev mirov nabînin?

Heke hûn bi kesayetiyê helbestvanê bi helbestvanê xwe re hevpeyman nakin, hûn dikarin rewşeke ku dê dayîka dayikê di derbarê şerê an artêş an de di zîndanê de kurê xwe xirabtirîn bifikirin. Û niha ew sal salî bibîr dike, hîna hêsirên ku digire. Ew tenê bi pelan veşartî, di nivîsê de destûra xweşartî tête nivîsandin. Nivîskar tenê tenê çavdêriyek e, ku dilê xwe ji çavê vî wêneyê veşartî ye.

Û em dikarin bifikirin ku keçika keçikê li ser zewacê ku ew ji hêviya artêş hatibû dîtin dît dîtin. Û nivîskar nabe çavdêriyek derveyî, lê pêxember e?

Lê, rexnegirên edebî dibêjin dema helbesta xwe "Ew li ser erdê rûniştin ...": Tyutchev di helbestên wî de, jina wî jina wî kir, ku li ser xilasiya mêrê xwe bihîstibû û hestên ku wî di vê rewşê de bêhtir fêr bûn. Her çiqas îro gelek kesan di demên balkêş ên hestyarî de ji bo xwe çêbikin ev helbestek helbestvan. Û tevî vê rastiyê jî ku hinek kesan îro nameyên bikarhênerên kaxezan bikar bînin.

Analysis of poem "Ew li erdê rûniştin ..."

Karê kelek piçûk e. Ev çar stanzas dewleta jinê, hestên xwe û tecrûbeyên nûner-nivîskar. Nîjeriya lyrical dengek tenê nabêje. Ew fikar nekir, ew nurirse, ew nurire. Lê, analîzkirina helbesta ku "Ew li ser axê rûniştin ... rûniştin ...", xwendevan rast dike ku giyanê jina bi tengahiyê bêkêşe. Bêdengiya bêdeng û hêdî hêdî tenê dijberî zêde dike.

Yekemîn yekem bi bi hestiyên hestiyên tije tije ye. Hûn dikarin di hundurên herî krîtîk de rûniştin: Ji ber tengahiyê ji mirinê, ji xemgîniyek ku wekî kesek mîna tsunami, ji winda û neheqiyê ve girêdayî ye. Bi taybetî jî ew bikuje, eger hûn bizanin ku keçikek lyrical jinikek ji civakek bilind e. Wê qaîdeyên hûrgelan derxistin, ew nizanin ku mirovên ku li ser wê difikirin.

Di rêza duyemîn de ji pêşî de kêmtir ronahî ye. Rêjîmê dibêjin dema ku helbesta dahatin "Ew li ser erdê rûniştin ...": Tututv ne tenê şîrovekî helbesta xwe bi helbestek bi şîrovekirina nameyên ku bi tîrêjên şermî yên şîn a tûj tê dan. Ev nameyek wek xerîb nedîtin, ev jiyan bû ku bi hestiyên bi şikilî. Nîjeriya Lyric sar, bi tenê, tirsa ye.

Stanza duyem jî hêj jî pêşî derbas dike, ramana xwe berdewam dike. Vê gav tune. Ev şirovekirina çavê jinê. Di vê de - winda, winda. "Jiyan çawa ji jorê xwe vekirî binêrin" - li vir li metaphorîkî nivîskarê dibêje dibêje ku giyanê ku gihîştî jina wî hezkirî û hezkirina wî mir. Û vegera paşîn mayîn be!

Stanza sêyem wateya ku çi di duyem de hate gotin. Erê, evîn û şahî hat kuştin, jiyana xwe hat kuştin, tevî ku bedena mirovî hêdik dike, fikir dike, hin tevgeran dike. Nivîskar di verbên berê de, verbên ku ji karê hemû karanîna bîranînên xemgîniyê dide dide bikar tîne.

Kesayetiya nivîskarê di ayetê de

Xweserkar dibêjin, analîzkirina helbesta ku "Helbestek li ser erdê rûniştin û nameyek nameyên berbiçav bûn rûniştin ...": Tyutchev ji hêla keçikê xwe kêm nake. Ev di quatrainê de tê nîşandan. Ew di bêdengiyê de, di bêdeng de nîşan dide. Lê peyvên "amadekariyê li ser çilên xwe hilweşînin" têkoşîna herî mezin e ku ew bixwe dibe. Lêbelê, nivîskar nayê vê yekê. Çima Bi rastî, ew fêm dike ku ew sûcdariya giyanên nêzîk a nêzîk bû, ew fam dike ku çalakiyên wî tenê tenê wan wan. Û vî awayî ew bêdeng e, li pêşiya jina ku li ser erdê rûniştin dibîne û bi xwe pir zehf e.

Lev Nikolayevich Tolstoy pir pirr stranên hezkirina Tyutchev, ji helbestvanê wî re axaftin, ku helbestvan xemgîn kir ku hestên wan di peyvan de nexwendin.